در بین روش های معمول برای تصفیه پساب های نساجی،تکنولوژی الکتروشیمیایی را شاید بتوان ادعا کرد تنها روشی است که به تنهایی قادر به حذف مؤثر و اقتصادی انواع آلاینده های موجود در پساب مخصوصاً مواد رنگزا می باشد.در اثر عمل سل الکتروشیمیایی با عبور جریان مستقیم برق از بین الکترودهای آند و کاتد،واکنش های اکسیداسیون و احیاء صورت می گیرد،که در نتیجه باعث حذف مواد رنگزا پساب می گردد.مطالعات نشان می دهد که مکانیزم خذف رنگ شامل تشکیل کمپلکس های سطحی،جذب الکترواستاتیکی،تخریب شیمیایی و رسوب می باشد در این تحقیق امکان رنگبری پساب های حاصل از رنگینه های مستقیم،دیسپرس،اسیدی،راکتیو و مخلوط این رنگینه ها و عوامل مؤثر بر راندمان رنگبری از جمله زمان،جریان،ولتاژ،سطح تماس و فواصل بین الکترودها،pH ،الکترولیت و... مورد ارزیابی قرارمی گیرد و در نهایت شرایط مطلوب تری برای تصفیه الکتروشیمیایی انتخاب گردیده است. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که با استفاده از این روش می توان به بیش از 90 درصد حذف رنگینه و بیش از 60 درصد COD از جریان پساب دسترسی پیدا نمود.همچنین مطالعات طیف دستی،تجزیه مواد رنگزا به اجزا ساده را ثابت می نماید.  

فنل آلاینده ای سرسخت در مقابل تصفیه های فیزیکی- شیمیایی و بیولوژیکی است که در پساب بسیاری از صنایع وجود دارد و به شدت محیط زیست را به خطر می اندازد. لذا، فرایندهای اکسایش پیشرفته به عنوان فرایندهای موثر برای تصفیه پساب های دارای آلاینده های سمی و آلاینده های آلی مقاوم توسعه یافته اند. هدف از این تحقیق ارائه یک مدل ریاضی برای اکسایش الکتروشیمیایی فنل با توجه به تغییرات COD با زمان در راکتور ناپیوسته بود. در این مدل با توجه به نسبت دانسیته جریان عملی به دانسیته جریان حدی، رژیم های عملیاتی مختلفی برای کنترل فرایند در نظر گرفته شد. به این ترتیب که در دانسیته جریان پایین و غلظت اولیه بالا، به گونه ای که شرایط فرایند همواره پایین تر از شرایط حدی باشد، COD با زمان به صورت خطی کاهش می یابد و فرایند توسط جریان کنترل می گردد اما در دانسیته جریان های بالاتر از شرایط حدی و غلظت کم آلاینده، فرایند تحت کنترل انتقال جرم است که در این رژیم COD به صورت نمایی با زمان تغییر می کند. پارامترهای مدل عبارت اند از دانسیته جریان، غلظت اولیه فنل و مساحت الکترود. با توجه به اهمیت مقدار انرژی الکتریکی مورد نیاز، محاسبه میزان مصرف انرژی فرایند اکسایش الکتروشیمیایی فنل در مدل ریاضی مورد توجه قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که افزایش دانسیته جریان و پتانسیل عملی منجر به افزایش میزان مصرف انرژی الکتریکی می گردد و با کاهش غلظت اولیه فنل میزان مصرف انرژی نیز کاهش می یابد. در بخش اعتبارسنجی مدل، نتایج حاصل از مدل با مقادیر آزمایشگاهی ارائه شده در منابع مورد مقایسه قرار گرفتند. تطابق خوبی بین نتایج تجربی و پیش بینی شده از مدل در همه شرایط آزمایشگاهی با محاسبه ریشه متوسط مربعات خطا(RMSE)  در محدوده0.41  تا 1.22 و ضریب تعیین بالاتر از 0.91 مشاهده شد.

زمینه و هدف: سیانید یک ترکیب بسیار سمی است که به طور معمول در فاضلاب صنایع متعددی از جمله آبکاری وجود دارد ورود این ترکیبات به محیط زیست مخاطرات بهداشتی زیادی را به همراه دارد. هدف از انجام این تحقیق تعیین کارایی فرایند الکتروشیمیایی در حذف سیانور از فاضلاب صنعتی می باشد.روش بررسی: این تحقیق به صورت تجربی در یک سیستم پایلوت انجام شد. در این تحقیق تاثیر PH، ولتاژ و زمان عملیات بر روی راندمان حذف سیانید از فاضلاب صنعتی به روش الکتروشیمیایی با استفاده از الکترودهای استنلس استیل و مس به ترتیب به عنوان آند و کاتد مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: میانگین درصد حذف سیانور در نمونه هایی با غلظت 915 میلی گرم در لیتر حدود 88 درصد با انحراف معیار برابر 2.43 بود. شرایط بهینه جهت انجام این آزمایش، ولتاژ 6 ولت، pH بابر 13 و زمان عملیات 90 دقیقه بدست آمد. تحت این شرایط حجم لجن تشکیل شده حدود 20 درصد یک راکتور آزمایشگاهی یک لیتری بود.نتیجه گیری: بررسی نتایج حاصل وجود رابطه آماری معنی داری بین غلظت سیانید ورودی و کارایی حذف را تایید می نمایدP<0.05  و نسبت اکسیداسیون سیانید و سیانات به مصرف یون هیدروکسیل در مطالعات L.Szpyruowicz به صورت 1:2 را تصدیق می کند، بنابراین بهینه PH با توجه به حذف سیانید و نیاز به محیط قلیایی حدود 13.5- 12.5 مناسب می باشد.

زمینه و هدف: پروپیلن گلیکول ترکیبی است که در بسیاری از صنایع به کار می رود و در فاضلاب صنایع نیز با مقادیر زیاد مشاهده می گردد. تصفیه بیولوژیکی این ترکیب در غلظت های بالا سخت بوده و گاهی با مشکلاتی همراه است. هدف از این مطالعه بررسی تجزیه الکتروشیمیایی پروپیلن گلیکول و برخی پارامترهای موثر در افزایش راندمان تصفیه به این روش بوده است.روش بررسی: در این مطالعه با عبور جریان برق از فاضلاب حاوی پروپیلن گلیکول تجزیه این ترکیب به روش الکتروشیمیایی انجام شد. برای بررسی این روش تصفیه در این مطالعه از چند نوع الکترود و ولتاژهای مختلف 5 الی 50 ولت استفاده گردید. با توجه به گزارش تاثیر غلظت کلرید سدیم بر روی میزان حذف ترکیبات آلی در روش الکتروشیمیایی توسط برخی محققین، این آزمایش ها در غلظت های مختلف کلرید سدیم نیز انجام شد.یافته ها: در بهترین شرایط این روش قادر به حذف 90 درصد اکسیژن خواهی شیمیایی (COD) فاضلاب ورودی بوده و نتایج به دست آمده نشان داد که افزایش میزان ولتاژ ورودی به الکترودها و افزایش غلظت کلرید سدیم و همچنین افزایش زمان ماند منجر به افزایش راندمان حذف می گردد. زمان ماند بهینه در این مطالعه حدود 50 دقیقه به دست آمد. از میان انواع الکترودهای مورد آزمایش در این مطالعه الکترود از جنس آلومینیوم بالاترین راندمان را ایجاد نمود که دلیل این امر نیز به تولید مواد منعقدکننده (کاتیون های سه ظرفیتی آلومینیوم) مربوط می گردد.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد استفاده از این روش در تصفیه پیشرفته فاضلاب های صنعتی حاوی ترکیب پروپیلن گلیکول می تواند بسیار مفید باشد.

زمینه و هدف: فنل، ازجمله ترکیبات آلی سمی موجود در فاضلاب های شور می باشد که به دلیل قرارگرفتن در ردیف آلاینده های متقدم، اجرای تصفیه و رعایت استاندارد غلظت فنل جهت تخلیه ی پساب به محیط زیست را ضروری می نماید. در این مطالعه، عملکرد فرایند الکتروفنتون در تصفیه ی فاضلاب شور حاوی فنل و میزان حذف COD مورد بررسی قرارگرفت.مواد و روش ها: در این مطالعه ی تجربی یک راکتور به حجم یک لیتر، مجهز به چهار الکترود آهن و جریان برق مستقیم جهت حذف فنل و CODمورد استفاده قرار گرفت. تاثیر پارامترهای بهره برداری ازجمله غلظت اولیه ی فنل، غلظت پراکسید هیدروژن، غلظت الکترولیت، pH، دانسیته ی جریان، زمان تماس و نوع اتصال الکترودها بررسی شد.یافته ها: نتایج حاصل نشان داد این فرایند با استفاده از الکترودهای آهن با اتصال تک قطبی موازی قادر به حذف فنل از فاضلاب های شور به میزان 96 درصد و راندمان حذف COD برابر 59 درصد در شرایط عملیاتی  pHبرابر 3، غلظت اولیه ی فنل 500 میلی گرم بر لیتر در غلظت 150 میلی گرم بر لیتر پراکسید هیدروژن با دانسیته ی جریان 15 میلی آمپر بر سانتی متر مربع در زمان 10 دقیقه می باشد.نتیجه گیری: یافته ها نشان داد فرایندهای الکتروشیمیایی به دلیل محتوای شوری و هدایت الکتریکی بالا در فاضلاب های شور می توانند جایگزین بهتری نسبت به سایر روش ها در نظر گرفته شوند.

در این پژوهش، قابلیت فلز تیتانیم بدون پوشش به عنوان آند در سامانه تصفیه الکتروشیمیایی پساب، با استفاده از نمونه موردی پساب صنعت نساجی، با هدف بهره مندی هم زمان از فرایندهای تصفیه ای الکترواکسیداسیون و الکتروانعقاد بررسی شد. در این پژوهش، امکان سنجی استفاده از آند تیتانیم بدون پوشش در یک سامانه پیش پایلوت تصفیه الکتروشیمیایی انجام شد که بدنه ای پلیمری و منبع تغذیه ای با توان اسمی W150 داشت و تحت رژیم الکتریکی گالوانواستاتیک و رژیم فرایندی تصفیه چرخشی بهره برداری شد و با تمرکز بر دانسیته جریان به عنوان پارامتر مطالعاتی محوری، جنبه های الکتروشیمیایی، محیط زیستی و اقتصادی تصفیه، با اتکا به شاخص های درصد حذف آلاینده و میزان انرژی مصرفی ویژه، بررسی شد. مسئله حائز اهمیت در یافته های این پژوهش، انعطاف این سامانه در تلفیق مکانیسم های الکترواکسیداسیون و الکتروانعقاد بود که در کنار قابلیت کنترل به وسیله پارامتر دانسیته جریان، باعث قدرت تصفیه زیادی شد، به شکلی که حذف اکسیژن خواهی شیمیایی از فازهای مایع و جامد در محدوده 75 تا 80 درصد در محیط خنثی و 90 تا 95 درصد در محیط اسیدی، امکان پذیر شد. در دانسیته جریان های بسیار پایین (μA/cm2100<)، میزان خوردگی ناچیز بود و فرایند غالب تصفیه الکتروشیمیایی، الکترواکسیداسیون تشخیص داده شد. در دانسیته جریان های بالا (μA/cm2100>)، نرخ خوردگی افزایش یافته و الکتروانعقاد به فرایند غالب تصفیه الکتروشیمیایی تبدیل شد. در کنار توان نهایی تصفیه، مقرون به صرفه بودن کارکرد سامانه از منظر انرژی، مسئله مهم دیگری از دیدگاه صنعتی بود که در محیط های خنثی و اسیدی بررسی و مشخص شد که در دانسیته جریان μA/cm2600 بیشینه می شود، به شکلی که هر دو معیار انرژی مصرفی ویژه و انرژی مصرفی ویژه نرخی به مقدار کمینه خود، به ترتیب kWh/kgCOD 9/8 و kWh/kgCOD/h  52/3 در محیط خنثی وkWh/kgCOD 10 وkWh/kgCOD/h  34/2 در محیط اسیدی رسیدند.

سابقه و هدف: با توجه به نقش غذایی فسفر برای گیاهان میکروسکوپی و ماکروسکوپی که در نهایت به اوتروفیکاسیون آبهای سطحی می انجامد و نیز موفقیت فرآیند الکتروشیمیایی در تصفیه انواع فاضلابها، این تحقیق با هدف " تعیین اثر فرآیند الکتروشیمیایی در حذف فسفر از پساب تصفیه شده خروجی از سیستم لجن فعال" ، در سال 1381 بر روی پساب ثانویه تصفیه خانه فاضلاب مجتمع مسکونی دانشگاه علوم پزشکی کاشان انجام گرفت.      مواد و روشها: این تحقیق به صورت تجربی و در مقیاس آزمایشگاهی در سیستم بسته انجام شد. تأثیر شدت جریان الکتریکی، نوع الکترود مصرفی،  زمان واکنش، خصوصیات اولیه نمونه (دما، pH ، هدایت الکتریکی) و افزودن آهک بر بازده فرآیند مورد تحقیق قرارگرفت. در هر بار فرآیند  1500 mlپساب مرحله دوم در یک سلول الکترولیتیک ریخته شد. کاتد و آند, هرکدام  شامل چهار قطعه فولاد (یا آلومینیوم), به فاصله تقریبی1.5 cm  در فاضلاب قرار گرفت. کل سطح مؤثر الکترودها 336 cm2  بود. قدرت ورودی توسط آمپرمتر و ولت مترکنترل گردید. کاهش باقیمانده فسفرکل  به کمتر از P-1 mg/L (استاندارد) به عنوان حذف آن تلقی شد. یافتهها: نتایج این تحقیق نشان داد که با افزایش شدت جریان DC و زمان واکنش، بازده حذف فسفر افزایش مییابد و الکترود فولادی نسبت به الکترود آلومینیم بازده حذف بهتری دارد. تنظیم دما، pH و هدایت الکتریکی اولیه نمونه هر کدام در محدوده معینی بازده حذف فسفر را بهبود بخشید و افزودن آهک، اثر قابل ملاحظهای بر بهبود حذف فسفر نداشت و برای حذف فسفر، دانسیته جریان الکتریکی باگستره 1.78 تا  3.7 m amp/cm2و زمان واکنش 10 تا 30 دقیقه کافی بود. نتیجه گیری: فرآیند الکتروشیمیایی با الکترود فولادی بدون نیاز به تغییر دما، pH و هدایت الکتریکی اولیه نمونه  میتواند  فسفر کل باقیمانده در پساب خروجی از سیستم لجن فعال را با موفقیت حذف نماید.  

1زمینه و هدف: فاضلاب آرایشی-بهداشتی،  حاوی مواد شیمیایی و مواد آلی غیر قابل تجزیه زیستی است که باید قبل از تخلیه به محیط زیست، تصفیه شوند. هدف از این مطالعه، مقایسه کارایی فرایند انعقاد شیمیایی متداول و انعقاد الکتروشیمیایی و شناورسازی در تصفیه فاضلاب صنعت آرایشی- بهداشتی بود. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، هر دو فرایند توسط طراحی ترکیبی مرکزی طراحی آزمایش شدند. در فرایند انعقاد شیمیایی متغیرهای pH (5-9)، زمان های اختلاط تند (30-60 ثانیه)، کند (10-20 دقیقه) و ته نشینی (30-60 دقیقه) و دوز منعقد کننده پلی آلومنیوم کلراید (0/5 -1 گرم در لیتر) و در فرایند انعقاد الکتروشیمیایی، متغیرهای pH (5-9)، شدت جریان الکتریکی مستقیم (2-4 آمپر)، زمان واکنش (40-80دقیقه)، تعداد (4-8 عدد) و فاصله بین الکترودها (2-4 سانتیمتر) بهینه سازی شدند. یافته ها: بر اساس، در هر دو فرایند، مدل طراحی شده از مدل درجه دوم (Quadratic) با ضریب همبستگی بالا تبعیت می کند. کارایی فرایند انعقاد الکتروشیمیایی در کاهش مقدار COD فاضلاب صنعت آرایشی-بهداشتی نسبت به فرایند انعقاد شیمیایی متداول بسیار مناسب تر است، به گونه ای که در شرایط بهینه فرایند، غلظت COD از 570 میلی گرم در لیتر به 57 میلی گرم در لیتر کاهش پیدا کرد. در مقابل فرایند انعقاد شیمیایی متداول دارای کارایی 65 درصدی در شرایط بهینه بود که میزان COD به 199/8 میلی گرم در لیتر کاهش پیدا می کند. نتیجه گیری: نتایج مشخص نمود که پس از انجام تصفیه توسط فرایندهای فوق، پساب را می توان به محیط زیست تخلیه نمود.